ကြောင်ခံတွင်းပျက် နှင့် ဇရက်တောင်ပံကျိုး
ကြောင်ခံတွင်းပျက် နှင့် ဇရက်တောင်ပံကျိုး
အန်တီ နီလာ နဲ့ပါတ်သတ်ရင် အဖြစ်သည်း လွန်း တဲ့မေမေ့ ကို တခါတလေ တကယ်စိတ်မရှည်ချင်ပါ ။ ကျောင်းတုန်းက သူငယ်ချင်း ကို ညီအမတွေ ထက်ပိုချစ်တာ လွန်လွန်းတယ်လို့ ထင်တာပဲ ။ အခုလည်း အန်တီ နီလာ ခလေး မွေးတာ ကို တမြို့တည်းလည်းမဟုတ် ပြင်ဦးလွင်ထိ တက်ပီး သွားနေပေးမလို့တဲ့ ။ သူ့ဟာသူ သွားတာ ပြသနာ မဟုတ်ပေမယ့် အခုက ကျနော့် ပါ လိုက်ရမယ် ဆိုတော့ စိတ်တကယ်ညစ်မိပါတယ် ။ အန်တီ နီလာ လက်ပေါ်မှာ ကြီးခဲ့ရတာ မို့ ကျနော် လည်း ချစ်ပါတယ် ။ ဒါပေမယ့် အခု ကိစ္စ က တော့ မေမေ အိုဗာတင်းနေသလိုပဲ ။ ပြောတော့လည်း အသက် ၄၀ ကျော်မှ ခက်ခက်ခဲခဲ သားဦးမွေးတာ မို့စိတ်မချဘူးတဲ့။ အန်တီနီလာ က ၄၀ ကျော်မှ သူ့ထက် အသက်ငယ်သော ယောက်ျားတစ်ဦး နဲ့ အိမ်ထောင်ကျ ကာ အခု မှ သားဦး မွေးခြင်းဖြစ်သည်။ မေမေ က ၁၈ နှစ် နဲ့အိမ်ထောင်ကျ ခဲ့လို့ ကျနော် အသက် ၂၅ ပြည့် ကာနီး မှ မေမေ့သူငယ်ချင်း အန်တီ နီလာ က သားဦးမွေးတော့ တမျိူ းတော့ဖြစ်တာပေါ့ ။ ကဲ ထားပါတော့ အပျိူကြီး ခလေး မွေးတာ ကို ကျနော် က မေမေ့ကိုလိုက်ပို့ရင်း ဝေယာဝစ္စ လုပ်ဖို့ ဟိုပြေး ဒီပြေး ပစ္စည်းယူဖို့လိုက်ရတယ်ပေါ့ ။ ကျောင်းပီး ကတည်းက အလုပ်ဂျီးများပြီး အလုပ်မရှိဖြစ်နေတော့ အခုတော့ ငြင်းမရတော့ပါ ။ ကဲ လိုက်ဆိုလည်း လိုက်ရတာပေါ့နော့် ။ ပြင်ဦးလွင်က တရက်က နှစ်ရက်ဆို ပျင်းစရာကောင်းမှာတော့ အမှန်ပါပဲ ....
မေမြို့ ( သို့မဟုတ် ) ပြင်ဦးလွင်
......
မန်းလေး သားမို့ခန ခန ရောက်ဖူးပေမယ့် ညအိပ်ညနေ မနေဖူးပါ ။ အထုတ်အပိုးတွေက တပါတ်ဆယ်ရက်နေမှာ မို့ အတော်အသင့်တော့ သယ်လိုက်ရတယ် ။ မေမေ အဖြစ်သည်းပုံကတော့ အိမ်ထိ မလိုက်တော့ပဲ အန်တီ နီလာ ညနေ မွေးမှာ မို့ ဆိုပီး ဆေးရုံမှာ ဆင်းနေခဲ့တော့တယ် ။ ကျနော် မှာ အထုတ်အပိုးတွေ နဲ့ တခါမှ တောင်မရောက်ဖူးတဲ့အန်တီနီလာ အိမ်ကို ရမ်းသမ်းမေးမြန်းပြီး လာရတော့တာပေါ့ ။ မေးရင်းမြန်းရင်း နဲ့ပဲ ရောက်လာတော့ စိတ်ထဲကြည်နုူးသွားတယ် ။ အိမ်လေးက ချစ်စရာကောင်းလောက်အောင် လှနေပီး ခြံနဲ့ဝင်းနဲ့မို့ တော်တော်သာသာယာယာရှိပါတယ်။ ခြံစောင့်လားမသိဘူး ဦးလေး ကြီးတယောက်က တံခါးလာဖွင့်ရင်း ဆေးရုံက ဖုန်းဆက်ထားကြောင်း ပြောပီး အထုတ်အပိုးတွေ ကူသယ်ပေးရင်း ကျနော် တို့နေရမယ့်အခန်း ကိုလိုက်ပြတယ် ။ လောလောဆည်တော့အိမ်မှာ ဘယ်သူ မှ မရှိကြောင်း သူကိုလိုရင် ခြံထဲကတဲမှာ ရှိကြောင်း ပြောပြီး ခြံထဲဆင်းသွားတယ်။ ကားမောင်းလာရတော့ ခါး ကတောင့်နေပီ ။ အဝတ်စားတွေ ချွတ်ပီး ကုတင်ပေါ် ပစ်လှဲပလိုက်တယ်။ အေးချမ်းတဲ့သဘာဝရာသီဥတု က အဲကွန်း ဖွင့်ထားသလိုမဟုတ်ပဲ နေလို့ကောင်းလွန်းတာမို့ မှေးခနဲ့ပဲ အိပ်ပျော်သွားတော့တယ် ....
.............
တင်းကျပ်လွန်းတဲ့ နိုင်ဦး ရဲ့ အထွေးအပွေ့တွေ ကြား မှာ ရင်ခုန်မူးရစ်နေရင်း သူ့အနမ်းကြမ်းတွေ ကို ခံယူရင်း ချစ်တယ် လို့တတွတ်တွတ် ပြောနေမိတယ် ။ နိုင်ရယ် ခွဲမသွားနဲ့နော် လို့ပြောရင်း သူ့ကို တင်းတင်း ပြန်ဖက်ထားမိတယ် ။ ဒါပေမယ့် နိုင့် အနမ်းတွေရပ်တန့်သွားတယ် ။ တတီတီ မြည်နေတဲ့ဖုန်းကို ကောက်ကိုင်ပီး အကျီ ကောက်ဝတ်ပြီး ထွက်သွားတယ်။ နိုင် မသွား နဲ့ နေအုံးကွာ လို့အော်နေပေမယ့် နိုင် ပြန် လှည့်မကြည့်ဘူးးး စိတ်ထဲမှာ ရှိသမျှ ညစ်ပီး အော်ပစ်လိုက်တယ်။။။
""" နိုင် ... မသွားပါနဲ့ """"""
..............
အေးချမ်းတဲ့ရာသီဥတုနဲ့မလိုက်ဖက်အောင် ချွေးတွေ ရွှဲနေပီး လန့်နိုးလာတယ် ။ ပါးစပ် ကယောင်ယမ်းပီး နိုင်.. မသွားနဲ့လို့အော်နေရင်း နိုင့်ကို ရှာနေမိတယ် ။ တဖြည်းဖြည်းနဲ့မှ သတိဝင်လာတော့ ပိုဆွေးသွားတယ်။ အိမ်မက် ကိုးး ။ နိုင်ဦး ကျနော့်ကို ခွဲသွားတာ ၆လတောင်ကျော်နေပီ ။ ဒီလို အိမ်မက်တွေ နဲ့ အသက်ဆက်နေရအောင် ထားခဲ့တဲ့နိုင့် ကိုတရက်မှ မေ့မရခဲ့ဘူး ။ မိန်းခလေး ရည်းစား အရမ်းပေါတဲ့ သူငယ်ချင်း နိုင်ဦး ရဲ့ အလိုတွေ ဖြည့်ဆီးပေးရင်း နေခဲ့တဲ့ ကျနော့် ကို သူ အရမ်းချစ်ရတဲ့ ကောင်မလေး တယောက် ကို လက်မထပ်လို့မရတော့လို့ဆိုပီး လက်ထပ်ပီး ထွက်သွားခဲ့တယ်။ တချက်တောင် လှည့်မကြည့်ခဲ့ဘူး။ တရုတ်ပြည်မထဲထိပြောင်းသွားခဲ့တာ မို့ ဖုန်းအဆက်အသွယ်တောင်လုပ်မရခဲ့ဘူး ။ ဘာမှ မတက်နိုင်ခဲ့တဲ့အခြေနေမို့ ပြန်လာမယ့်နေ့ကို ဆုတောင်းနေခဲ့ရင်းးး ။ ။။
တလိမ့်လိမ့်စီးကျနေတဲ့မျက်ရည်ကို သုတ်ရင်း ရေချိူးမယ်လို့ ဆိုပီး အဝတ်စားတွေလဲပလိုက်တယ်။ တကိုယ်လုံးလည်း ချွေးတွေရွဲနေပီလေ ။ အဝတ်စားလဲရင် အန်တီ နီလာ တို့ရဲ့ ကိုယ်လုံးပေါ် မှန်ထဲ မှာ ကိုယ့် ကိုယ်လုံး ကိုပြန်ကျိပြီး ကျေနပ်နေမိတယ် ။ အသားညိုပေမယ့် ညက်နေတာ မို့ အတော်လေး ကြည့်ကောင်းတယ်လို့ထင်ပါတယ် ။ မနက်တိုင်း ထပြေးလေ့ရှိ တဲ့ အကျင့်ကြောင့် အဆီပိုရယ်လို့သိပ်မရှိပဲ ကြည့်ကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမယ့် မော်ဒလ် တွေ လို စစ်ပက်တွေ တို့ အသားကျစ်ကျစ် ကိုယ်လုံးမျိုူး တော့မဟုတ်ပါ ။ ခါးအရမ်း မသေးပေမယ့် တင်ပါးကောက်ကောက်တွေ က ကျနော့်ရဲ့ ထူုးခြားမှုူ့ပါ ။ ကျနော့် လက်ဖဝါးနုနုလေး နဲ့ တင်ပါးလေးက မိန်းခလေးတွေ လိုပဲ ကိုင်ကောင်းတယ်လို့ နိုင် အမြဲပြောခဲ့တယ် ။ သတိရတယ် နိုင်ရယ် ။ ဆက်ကြည့်ရင်း သူ့ပဲ သတိရလာတာမို့ ရေချိူု းခန်းထဲ မြန်မြန် ဝင်ခဲ့လိုက်တော့တယ် ။ ။။ ။။။။
တနေသာကုန်ပီ ညနေစောင်းထိ ဘယ်သူ မှ ပေါ်မလာ ။ တယောက်တည်း အိပ်လိုက်စားလိုက် အင်တာနက်သုံးလိုက်နဲ့ အချိန် ဖြုန်းနေလိုက်တယ် ။ ဒါပေမယ့် ညနေ ၆း၃၀ လောက်မှာ မေမေ့ဆီကဖုန်းဝင်လာတယ် ။ အန်တီနီလာ မွေးပြီ တဲ့.။ မိန်းခလေး တဲ့ ။ ဒါနဲ့ပဲ သူ ဆေးရုံမှာပဲ အိပ်မယ် တဲ့ ။ ကဲ .. ဘာမှ မပြောတော့ဘူး ။ အန်တီ နေကောင်းတယ်ဆိုတော့ ကျနော်လည်းစိတ်မပူတော့ဘူးနော် လို့ပြောပီး ဖုန်း ချလိုက်တယ် ။ ဒါပေမယ့် ည ၉း၀၀ လောက် ကျနော် ချက်တင်လုပ်နေတုန်း အိမ်ရှေ့ ကား အသံကြားတာ နဲ့ ထွက်ကြည့်လိုက်တော့ အရမ်းပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေတဲ့ သူတယောက် ။ အသားညိုညို အရပ်ရှည်ရှည် အကျီ ကြယ်သီးတွေက ဗိုက်လောက်ထိ ပြုတ်နေပီး ရင်အုတ်ကားကားတွေ က ပေါ်နေတယ် ။ ခပ်ဖွာဖွာ ဖြစ်နေတယ် ဆံပင်တွေ ရယ် ။ ပင်ပန်းမှု့ကို ပေါ်လွင်အောင် ပံ့ပိုးပေးနေတဲ့ မုတ်ဆိတ် တိုနံ့နံ့တွေ ။ ခပ်တိုတို ဝတ်ထားတဲ့ ပုဆိုးရယ် ။ သနားစရာကောင်းအောင်ကြည့်ကောင်းနေတယ် ။ ဓါတ်ဘူးပါ တဲ့ ခြင်းထောင်းလေး ကို ကိုင်ထားတာကို မြင် မှ အန်တီနီလာ ယောက်ျား ကိုအောင်ဆွေ ဖြစ်မယ် လို့ သိလိုက်တယ် ။ သူကလည်း ကျနော့် မြင်တော့ ညီလေး အဆင်ပြေလားတဲ့ တန်းမေးပါတယ် ။ အဆင်ပြေပါတယ် လို့ဖြေရင်း ကျနော် ဘာကူညီပေးရမလဲ လို့မေးလိုက်တယ် ။ သူ က အာ. မလိုပါဘူး ငါ့ညီ အဆင်ပြေသလိုနေ ။ အကိုက အေးဆေးပဲ လို့ပြေ့ာပီး နောက်ဖေးခန်းဝင်သွားတယ် ။ စကားပြောလိုက်ပုံ နဲ့ ရီ တဲ့ပုံက ရင်ကို လှိုက်ခနဲ့ဖြစ်စေတယ် ။ အသက် ၃၈ လောက်ဖြစ်ပေမယ့် အဲ့ထက်ငယ်ပုံ ပေါက်နေတယ် ။ အခန်းထဲပြန်ဝင်မယ် လုပ်ပီးမှ စိတ်ကသူ့ဆီရောက်နေတာမို့ နောက်ဖေးခန်းထိလိုက်သွားလိုက်တယ် ....
စကားမရှိစကားရှာပြောရင်းနဲ့ အချိန်ခန ဖြုူန်းပေးလိုက်တော့ ၁၀ နာရီထိုးသွားတယ် ။ ငါ့ညီ လည်း ပင်ပန်းလာမှာ အိပ်တော့လေ ။ အကိုလည်း ခနနေ အိပ်မှာ ။ မနက်တော့စောစော ဆေးရုံ သွားမယ်လေ လို့ပြောတော့ ကျနော် လည်း အခန်းဆီ ပြန်လာခဲ့ လိုက်တယ် ။ ကျနော် အိပ်ရာပေါ်မှာ ရင်တွေ ခုန်နေပါတယ် ။ ဒီတအိမ်လုံးမှာ ဒီလိုရင်ခုန်စရာကောင်းတဲ့သူ နဲ့ ကျနော် နှစ်ယောက်တည်းပါလား လို့ ။ ကျနော် အိပ်မရတော့ဘူး ။ ဒါပေမယ့်လည်း ကျနော် အိပ်ပျော်ခဲ့ပါတယ် ။ အဲ့နေ့ညက တော့ နိုင့်ကို အိမ်မက် မမက်ဘူးဗျာ ။ ။
အရမ်းအေးလာလို့ စောင်ထခြုံရင်း နာရီ ကြည့်လိုက်တော့ မနက် ၅နာရီခွဲ ။ ရာသီဥတုအေးလို့လားမသိ ရှူ းက အရမ်းပေါက်ချင်လာတာနဲ့မထချင် ထချင်နဲ့အိပ်ယာကနေထခဲ့ပြီး နောက်ဖေး အိမ်သာ သွားရတာပေါ့ ။ ကိစ္စရှင်းပြီး အထွက်မှာ ကြွေပြားခင်းထားတဲ့ ကြမ်းခင်းပေါ်မှာ ရေတွေရှိနေတာကို အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့မို့မသိလိုက်ဘူး ။ နင်းလိုက်တော့ လူက လျှောခနဲ့ မြောက်တက်သွားလိုက်တာ အသံကို ဟိန်းနေအောင်မြည်သွားတယ် ။ အရမ်း လန့်ပီး အော်လိုက်တာလည်းတော်တော် ကျယ်သွားတယ် ။ အံံ့သြပီး လန့်နေတုန်းမှာပဲ ကျနော့ ရှေ့ကို အကျီ ဗလာ နဲ့ ဆွဲသား အပျော့ အားကစားဘောင်းဘီ တို နဲ့ ကိုအောင်ဆွေရောက်လာတယ် ။ ဆွဲသား အပျော့ အောက်မှာ တရမ်းရမ်း ဖြစ်နေတဲ့ သူ့ပစ္စည်းဆီက မျက်စိခွါမရတော့အောင်ပါပဲ ။ သူက ကျနော့်ကို တွဲခေါ်တယ် ။ အကို အခန်းလိုက်ပို့ပေးမယ် တဲ့ ။ အထိအတွေ့က ရင်ခုန်ချင်စရာပါပဲ ။ ညီလေး နာနေလားတဲ့ အရမ်းမနာနေပေမယ့် နာတယ်လို့တတွက်တွက် ပြောနေမိတာ ဘာကြောင့်လဲ မသိဘူး လေ
ကုတင်ပေါ်တင်ပီး ဆေးလိမ်းပေးမယ်တဲ့ ။ သူ စပြောတော့ ရင်ထဲ ပျော်သွားတယ် ။ ဘယ်နားကနာလဲ တဲ့ ။ အဟဲ ။ဂွင်လေနော့ ။ ခါးလို့ပြောလိုက်တယ် ။ တကယ်က ဘယ်နားမှ နာမနေတော့ဘူုး ရင်ခုန်လွန်းလို့ပျောက်ကုန်ပီ ။ ကျနော့် ခါးကို Dicalo Gel တွေ နဲ့ သေချာလိမ်းပေးနေတယ်။ ဘယ်နား နာသေးလဲတဲ့ ။ထပ်မေးပြန်တယ် ။ အဲ့အောက်နား နည်းနည်းလေး လို့ပြောလိုက်တယ် ။ သူ့လက်တွေ က သိသိသာသာ တင်ပါးပေါ်ရောက်လာတယ် ။ ရင်ထဲ မှာ က ကုလားဘုရားပွဲလှည့်နေပီ ။ သူ့လက်တွေ က သိသိသာသာ တင်ပါး အသားတွေ ကို ဆုတ်ကိုင်နေတယ် ။ ပုဆိုး ကို ခပ်ရဲရဲ လျှော့ချပီး ဆေးလိမ်းတာ နဲ့မတူပဲ အားရပါးရ နယ်နေသလို ဖြစ်နေတော့ ဒီက ဇိမ်နဲ့ မှိန်းနေလိုက်တယ် ။ ဒါပေမယ့်ခနနေတော့ ပုဆိုး ကို ဇတ်ကနဲ့ပြန်တင်ပေးလိုက်ပီး ဒါဆို အကို အခန်းမှာရှိနေမယ် ။ ခန လေး နှပ်လိုက်အုံးမယ် နော် ။ လိုတာရှိရင် ပြော ဆိုပြီး အခန်းက ပြန်ထွက်သွားတယ် ။ ရင်ထဲမှာ လုံး၀ ဟာခနဲ့ဖြစ်သွား တယ် ။ ဒီအနေအထား နဲ့နေခဲ့ရဖို့ကတော့ ခက်တယ်လေဗျာ ။ စိတ်ကို ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ် ။ သူ့အခန်းဆီ လိုက်သွားမယ်လို့ ...................
သူ့အခန်း ပေါက်ရောက်တော့ တံခါးကစိထားတယ် ။ ပိတ်မထားတော့ အခန်းထဲလှမ်းကြည့်လိုက်တော့ ကုတင်ပေါ်မှာ သူ့ဆွဲသား ဘောင်းဘီကို ပေါင်ပေါ် လျောချပီး မိုးထောင်နေတဲ့ သူ့လီး ကို လက်နဲ့ဆွဲနေတယ်။ သာမန်ထက်ပိုသော အနေအထားတခု မို့ရင်ခုန်သံ တွေ ပိုကျယ်လာတယ် ။ အရင်းက တုတ်ပီး အဖျားကတော့ သာမန် အနေအထားပဲ ။ အတော်အတန်ရှည်လျှားပီး အမွှေးပွပွ မဲမဲတွေ က ရင် ခုန်စရာအတိပါပဲ ။ ကျနော့်ရဲ့ မသိစိတ်ကပဲ ဘယ်လို တွန်းပို့လိုက်တယ်မသိဘူး။ အခန်းတံခါး ကို တွန်းဖွင့်ပြီး အထဲဝင်သွားမိတယ် ...............
မျက်စိမှိတ်ပီး ခံစားနေတာမို့ကျနော့် အနားရောက်လာတာ ကို သိပုံမပေါ်ဘူး။ အနားရောက်လေလေ အကျီမပါ ဘောင်းဘီတဝက်နဲ့ ကုတင်ပေါ် မှာ ဆွနေတဲ့ယောက်ျားတယောက် အနေအထားက ကြည့်လို့သိပ်ကောင်းလာတယ် ။ ကျနော့် လက်နဲ့ သူ့ရဲ့ ဆွဲတိုက်ပေးနေတဲ့လက်တွေ ပေါ် ကို ဖပ်ဖွဖွ အုပ်ကိုင်လိုက်တယ် ။ သူ့မျက်စိတွေ ဖွင့်လာတယ် ။ သူ့လီး ကို ကျနော့် လက်ထဲ လွဲပေးလိုက်တယ် ။ မျက်စိချင်း အဆုံ မှာ ရင်ခုန်စရာ ပိုကောင်းသွားတယ်။ မင်းသဘော မင်းစိတ်ကြိုက်လို့ ကျနော်ကတော့ သူ့အကြည့် ကို အဓိပါယ် ဖွင့်လိုက်တယ်။ ခနလေးပဲ အကြည့်တွေ ဆုံပြီး သူ့မျက်စိတွေ ပြန်မှိတ်ထားတယ် ။ ကျနော့် ရဲ့ခြောက်သွေ့နေတဲ့နှုတ်ခမ်း နှစ်လွှာနဲ့ သူ့ရဲ့ ဒစ်ဖူးလေး ကို ကျနော့်လက်တွေ ဆီကနေ စပီး လက်လွှဲယူလိုက်တယ် ။ လက်တွေ လုံး၀ ဖယ်လိုက်ပီး နှုတ်ခမ်း ခပ်ဟဟလေး လုပ်ပီး အရင်းထိ ဖြည်းဖြည်း ခြင်း ဖိသွင်းလိုက်တယ်။ လီအနံ့တွေက အမွှေးပွပွ ဆီက ရနေတယ်။ အဲ့ဒီ ရနံ့က အခု ဆို ဆာလောင်နေချိန်မှာ တွန်းအားပေးတဲ့ဆေးတမျိူ းလိုပဲ ။ အမွှေးတွေ ရဲ့အပေါ် ဆီးခုံတွေ ထိ လျှာနဲ့ယှက်ပေးလိုက်တယ် ။ သူ့ဆီ က အသံ ဖြည်းဖြည်းလေးတွေ ကြားရတယ်။ လီးကို ဘေးတိုက်ထားပီး အကြောတွေကို လျှာထိပ်လေးနဲ့ ယှက်ပေးပြီး သူ့ရွှေဥလေးတွေထိ ယှက်ပေးလိုက်တယ် ။ တဥခြင်းဆီ ကို ငုံပြီး ချိူချဉ်စုတ်သလို ကလိပေးရင်း လီးဖျားလေး ကို လက်လေးနဲ့ပွတ်ပေးနေလိုက်တယ်။ သူ့ဆီက အသံတွေ ပြင်းလာတယ်။ ကျနော်သိလိုက်တယ်လေ။ ခန နားလိုက်တယ်။ ... ရင်အုပ်ကားကားတွေ ဆီ မျက်နှာ အပ်လိုက်တယ်။ အရမ်းသာယာဖွယ်ကောင်းနေတယ်။ သူ့လက်တွေ ကို တင်ပါးဆီ တင်ပေးလိုက်တယ်။ သူ့မျက်လုံး ပြန်ဖွင့်လာ ပြီး ကျနော့် ကို ငုံ ကြည့်တယ်။ ကျနော် သူ့ကိုမော့ကြည့်နေလိုက်တယ်................ တမိနစ်နဲ့ နှစ်ဆယ့်ငါးစက္ကန့်လောက်
ဂျယ်ရွဲရွဲသုပ်ထားတဲ့ သူ့လီး နဲ့ ဘေးတိုက်အနေအထားနဲ့ နေရာယူပီး ကျနော့် တင်ပါး နှစ်ခုကြား မှာ ပွတ်ပေးနေတယ်။ ကျနော အစွမ်းကုန် ကော့ပေးထားတော့ သူ့အတွက် ကြည့်ကောင်းနေမယ်သေချာပါတယ်။ ကျနော့် ခါးကို ခပ်ဖွဖွကိုင်ရင်း ပွတ်နေတယ်။ ခရေ၀ ကို ထိမိတိုင်း သူ့လီးကလည်း သူ အောင်းရမယ့်တွင်းကိုတွေ့သလို ရပ်ရပ်သွားတယ်။ သုံးလေးခါလောက် ထိပီး ချိန်မှာတော့ နေရာမပြောင်းတော့ပဲ အဲ့နားမှာပဲ ရပ်သွားတယ်။ အဖျားလေး ကို ပဲ အထုတ်အသွင်း လုပ်ရင် သူချော့နေတယ် ။ ဒီကကောင်ကဆာနေပီ ။ နည်းနည်းကော့ပီး နောက်ဆုတ်ပေးလိုက်တယ်။ အိုးးး တဝက်လောက်ကို ဗြွတ်ခနဲ့ဝင်သွားတယ်။ ကျနော် အရမ်းကောင်းလို့ငြိမ်သွားတယ် ။ သူလည်းခန စိမ်ထားရင် ငြိမ်နေတယ် ။ သူ့ဆီက ပထမဆုံး စကားသံထွက်လာတယ်။ ကို နည်းနည်းထပ်ထည့်လို့ရအုံးမလားတဲ့ ။ အမေးမို့ ဖြေရခက်တယ်လေ။ ခေါင်းလေး မငြိမ့်မခါ လုပ်နေရင်း တင်ပါးလေး ကို ကော့ပေးလိုက်တယ်။ သူလည်း မညံ့ပါဘူးလေ။ ချက်ချင်း ထပ်တိုးသွင်းတော့တယ်။ အရင်းတုတ်သူမို့ အရင်းထိအောင်သွင်းတော့ နာပါတယ်။ သူ ကလည်း အဆုံးထိဆောင့်ကျနော့်ကလည်း ကော့ပေးနဲ့တင်ပါး နဲ့ အမွှေးတွေ နဲ့ထိတဲ့အထိ ဝင်သွားတယ်။ အရမ်းမိုက်တယ်ညီရာ ဆိုပီး ကျနော့် ကိုဖြည်းဖြည်းခြင်းတွန်းလှဲသလို မှောက်လိုက်တယ်။ သူ့လီးကို မထွက်သွားအောင်ထိန်းရင်း မှောက်ရပ်ဖြစ်သွားတယ် ကျနော့် ပေါ် မှာ မှောက်ရပ် ကပ်တေ့ပီး လိုးတော့တယ်။ နှုတ်ခပ်တွေ နဲ့နားရွတ်တွေ ကိုတပြွတ်ပြွတ်စုတ်ရင်းနဲ့ပေါ့ ။ အရမ်းမိုက်တဲ့အရသာပဲ ဗျာ ။ အရမ်းဆာ နေတဲ့ ကျနော် နဲ့ အရမ်းငတ်နေတဲ့သူ နဲ့ဆုံ နေကြသလိုပဲ ။ သူ အနေအထားမပြောင်းနိုင်ခင်မှာပဲ ကျနော့် ဖင်ထဲမှာ ပီးချပလိုက်တယ်။ သူ မထိန်းနိုင်တော့ တာ မဟုတ်လောက်ဘူး တမင်ပီးပလိုက်တယ် ဆိုတာ ကျနော် သိလိုက်တယ်လေ..................
ကျနော့် ဖင်ထဲကနေ လီးကို ဆွဲထုတ်ပီးအိမ်သာသွားတယ်။ ကျနော် အိပ်ယာပေါ်ကမထမိသေးဘူး ။ သူ ပြန်ရောက်လာတယ်။ ကျနော့် ကို ဆွဲဖက်လိုက်ပီး နှုတ်ခမ်းတွေ ကို အားရပါးရ စုတ်တယ်။ နို့တွေ ကို ခြေတယ်။ နှုတ်ခမ်းချင်း စုတ်နေရာကနေ ကျနော့်ခေါင်းကို သူ့လီးဆီ တွန်းပို့တယ်။ ရေးဆေးထားပီး ပျော့နေတဲ့လီးကို ကျနော် ငုံပေးလိုက်တယ်။ ဂျယ်လီလေး လိုပဲ စုတ်နေတုန်းမှာ ကျနော့် ဖင်ပေါက်ကို လက်နဲ့ပါယ်ပါယ်နယ်နယ် နှိုက်နေတယ်။ သူ့လီးက ချက်ချင်း တင်းမာလာတယ်။ ပထမလောက်မဟုတ်ပေမယ့် ကောင်းကောင်းစုတ်ပေးနေပေမယ့် သူ့ဦးတည်ချက်ဆီ သူ သွားတော့တယ် ။ ပါးစပ်ကနေ ဆွဲထုတ်ပီး ညီလေး ကုန်းပေးဆိုပီး ကုတင်အောက်ကနေမက်တပ်အနေအထားယူတယ်။ ကျနော်ကတော့ကုတင်ပေါ်မှာလေးဖက်ပေါ့။ တံတွေ းတွေရွဲနေတဲ့လီး နဲ့ ဖင်ပေါက်ကို ဒုတိယ အကြိမ်ဖိသွင်းတော့တယ်။ ဒီအကြိမ်မှာ သူ ပိုကြမ်းလာတယ်။ အရင်းထိ ကိုတချက်တည်းနဲ့အဆုံးထိသွင်းပလိုက်တယ်။ ကျနော ်ခပ်အုပ်အုပ်အော်မိတယ်။ အိပ်ယာခင်းစတွေ ကို ဆွဲကိုင်ရင်း အရသာ ခံနေလိုက်တယ်။ ဆောင့်ချက်တွေ ပြင်းလာတယ်။ ပုံစံပြောင်းရအောင် ဆိုပီး ကျနော့် တင်ပါးအောက်ကို ခေါင်းအုံးခံပေးပြီး ပက်လက်အနေအထားနဲ့ခြေထောက်တွေ မိုးထောင်ပလိုက်တယ်။ ခြေထောက်နှစ်ချောင်း ကို စိပီး ဖက်ထားတယ်။ လက်မကူုပဲ သူ့လီးနဲ့ကျနော့် အပေါက်ကို ရှာပီး တွေ့တာနဲ့ တဗြစ်ဗြစ်နဲ့လိုးတော့တယ်။ ဒီအနေအထား ဒီပုံစံကို ကျနော် မခံနိုင်ဆုံးပါ ။ ရာသီဥတုအေးပေမယ့် နှစ်ယောက်လုံး ချွေးရွဲနစ်နေပါပြီ။ ချွေးတွေ နဲ့သူ့ကို ကြည့်ရတာ အရမ်း ကြည့်ကောင်းနေတာမို့ မထိန်းနိုင်တော့ ပဲ ကျနော် လရေတွေ ပန်းထွက်ကုန်တယ်။ ကျနော် အဖြစ်ကို ကြည့်ပီး အရမ်းသဘောကျသွားတဲ့အပြူံး ကို ပြူံုးရင်း "" လာပီ ညီရေ """" ဆိုပီး အားနဲ့ ဆောင့်တော့တာပါပဲ ။ အိုးးး အားး နဲ့ မအော်မိအောင် ထိန်းပေမယ့် အဲ့ထက်ပိုဆိုးသွားတယ် ။ .............
.
Comments
Post a Comment